خواهرم
... شاعران
براي سرودن شعر
به جاهاي شاعرانه مي روند
من!
به خانهي تو آمدم
................................................................................................................
برگهاي سپيدار
در نوازش باد
يادآور
سخاوت دستهاي تو
در عشقبازياند
................................................................................................................
قهوه
طعم تو را داشت
دعوتي دوباره
به بودن و سرودن
وقتي كه خستهاي ...
................................................................................................................
چلچلهها
در عاشقانههايم ميخوانند
بي پرواي
پاييز و زمستان
................................................................................................................
جادوي انگشتانت را
بر شاخسار من بگذران
تا سبز شوم
................................................................................................................
پ.ن: خواهرم لاله موسوي شاعر است. يك كتاب دارد به نام كاش خوابم ببرد. چند وقت پيش مهمان من بود. وقتي رفت ديدم كه روي چند برگهي كوچك اين شعرها را نوشته بود.