تبليغاتX
pelleh - کافه پیانو
چیزهای پراکنده - رضاموسوی
سال گذشته شاید تنها کتابی را که مثل دوران نوجوانی - که با اشتیاق و لذت ژول ورن می خواندم - خواندم، کافه پیانو بود. در یک نشست، البته شاید جنگل واژگون هم اینطور بود برایم.

بر عکس ذائقه هادی من با ادبیات و شیوه ی روایت فرهاد بسیار حال می کنم. حتی اگر قرار باشد خودم را با خاک یکسان کند باز هم با شیوه ی پیشبرد داستان اش حال می کنم!

فکر می کنم در مشهد کتابفروشی امام کتاب را داشته باشد. 

پ.ن: از عکس هادی استفاده کردم امیدوارم راضی باشد.

+ نوشته شده در  پنجشنبه 2 خرداد1387ساعت 16:2  توسط reza mousavi  |