|
چیزهای پراکنده - رضاموسوی
|
بعضیها کامنتی که میخواهند برای پست کسی بگذارند اینقدر به نظرشان شاهکار می آید که به یک پست تبدیلش میکنند و تو ی وبلاگشان میزنند آنقدر که حرفی برای گفتن ندارند و همین بعضیها اسهال احساسات هم دارند جوری که آدم حالش به هم میخورد.
*پ.ن. این را دوستی برای مطلب قبلی نوشته (از آنجا می دانم که دوست است که به جز دوستان کسی وبلاگ مرا نمی بیند. شاید چیزی از حقیقت در آن باشد. ها؟!)