| تبليغات | X |
|
چـیـزهـای پـراکـنـده - رضـامـوســوی
|
یکی از آن چیزهای پراکنده همین ژاله موسوی است. پراکنده ای که مجتمع نمی شود.
دوباره می آییم و دوباره می رویم هر دوی ما میان دو هیچ مطلق.
گاهی به یاد کودکی ها یمان دلم برایش تنگ می شود. این هم ادای دینی به دل کودک ام.
سید علی صالحی
