................  تقدیم به سامیا - سوپر گرل من .......................

بعضیها کامنتی که میخواهند برای پست کسی بگذارند اینقدر به نظرشان شاهکار می آید که به یک پست تبدیلش میکنند و تو ی وبلاگشان میزنند آنقدر که حرفی برای گفتن ندارند و همین بعضیها اسهال احساسات هم دارند جوری که آدم حالش به هم میخورد.

*پ.ن. این را دوستی برای مطلب قبلی نوشته (از آنجا می دانم که دوست است که به جز دوستان کسی وبلاگ مرا نمی بیند. شاید چیزی از حقیقت در آن باشد. ها؟!)

هادی دوست عزیز من. تاثیر گذار بود. تاثیر گذار بود. تاثیر گذار بود.

حتمن به این سایت سری بزن. تو این روزا زیباترین چیزی بوده که دیدم.

مثل یک خسیس مال اندوز مدام تلاش می کنم تا تصاویر و لحظه ها را به خاطر بسپارم. لحظه های عزیز را محبوس می کنم و تصاویر را ... . یکباره نگاه می کنم که هیچ تفاوتی با یک کلکسیونر ندارم. کلکسیونر کبریت فرش یا خاطره چه تفاوت دارد. محبوس کردن لحظه ها آنها را به باد می دهد. تنها می خواهم بیاموزم شناور بمانم کمی به چپ یا راست. غوطه ور میان دو هیچ .....