پ.ن1: سوت (صدا) اولین است، چراغ قوه و کبریت (نور) دومین و سومین هستند و ... بقیه‌اش را هم می‌تونین سرچ کنین: لوازم بقا

پ.ن2: سوت وسیله‌ایست که تولید صوت یا صدا می‌کند.

آقای "قیصری" اولین معلمی بود که دوست‌اش داشتم. دبیرستان غفارزاده یا زاده‌گان می‌رفتم. سال اول رشته‌ی تجربی. آقای قیصری ادبیات فارسی درس می‌داد و تنها نقطه‌ ضعف‌اش این بود که زمانی دوست دکتر شریعتی بوده. همان سال آقای قیصری مرد.

"وحید تدین" دوست صمیمی من در سال‌های اول و به‌وِیژه سال دوم دبیرستان بود. با هم توی یک گروه تآتر تخمی کار می‌کردیم در سازمان هلال احمر مشهد. یکی دیگر از دلایل این صمیمیت ما مسیری بود که هر روز از دبیرستان (چهارراه عشرت‌آباد) تا میدان پارک می‌رفتیم و معمولن پیاده یا با دوچرخه‌ی هرکولس وحید. گاهی اوقات هم ساندویچ تخم مرغ می‌خوردیم توی ساندویچی سر چهارراه خیام. یادم هست همان سالی بود که ترانه‌ی نون و پنیر و سبزی (داریوش و ابی) آمده بود و وحید ادای هر دو را خوب در می‌آورد. تابستان که با گروه تآتر به سمت ساری می‌رفتیم مینی‌بوس‌ چپ شد و حید تدین مرد.

"نصرت دادار" معلم ادبیات ما بود در طول سال‌های دبیرستان. در فرانسه ادبیات فرانسه خوانده بود. تنها کلاسی که من غیبت نمی‌کردم کلاس او بود. از دبیرستان حالم به هم می‌خورد و می‌دانستم که نباید برم آن‌جا اما چاره‌ای نداشتم. گاهی اوقات می‌رفتم خانه‌ی دادار و اولین قهوه‌های درست و حسابی زندگی‌ام را با او، از دست او نوشیدم. طبقه‌ی چندم آپارتمان‌های مرتفع بود. سوم و چهارم دبیرستان بودم. تازه سیگار کشیدن را شروع کرده‌بودم. او حضورش تنها کافی بود که حالم بهتر شود. دو تا آرزو داشت، این‌که زنده بماند تا فرود انسان به مریخ را ببیند و دیگر این‌که زودتر از عزیزان‌اش بمیرد تا مرگ آن‌ها را نبیند. سال بعد از اتمام دبیرستان، من به تهرانِ کثافت رفتم و آقای نصرت دادار مرد.

"آرش" از بین همه‌ی بچه‌های فامیل ِ دور و دراز و عریض و طویلم، صمیمی‌ترین بود. آرش باهوش و مهربان و جوان بود. آرش پسر دایی‌م بود که ... تا دو سال پیش، آرش ... و مرد.

"ژاله" نه، لیلا خواهرم ... دو سال از من بزرگ‌تر بود، ... ژاله سه سال هست که .... ژاله مرد.

"گل‌محمد" همیشه دوستم بود. از سال اول دبیرستان تا 30 روز قبل، حساب کن چقدر زیاد، 22 سال. گل محمد نزدیک‌ترین آدمِ زندگی‌ام بود. حداقل تا وقتی که من هنوز تهران بودم و بعد از آن هم. گل‌محمد به خراسان که می‌آمد ‎شب‌هایی مهمان من بود در مشهد. یا شبی و شب‌هایی من مهمان او می‌شدم در قوچان. همه می‌دانستند که من گل‌محمد را دوست دارم. گل محمد مرد.

نوبت تو هنوز نشده؟! نوبت تو.

امشب تاریکی به حداکثر می‌رسد و این شرایط مطلوبی‌ست برای ملاتونینِ لعنتی. آن‌وقت‌ها که ادیسون هنوز نیامده بود و چه بسا هنوز سیزی‌یف هم نبود و ما خیلی بودیم و نور از خورشید بود و شب تاریک بود؛ همین ملاتونین و همین تاریکی زیاد، کار دستمان می‌داد. دستِ اجداد غارنشینمان. هر چه تاریکی بیش‌تر می‌شود، ایمنی از دست می‌رود. لعنت به غده‌ی صنوبری و  the hormone of darkness . توی این شب طولانی، توی این تاریکیِ زیاد، دور هم جمع شوید تا احساس امنیت کنید. دهانه‌ی غار پیدا نیست.

نه به عنوان یک میوه

بلکه به عنوان نقطه‌ای برای آغاز اندیشیدن

پیرامون تنهایی.

از کتاب چاپ نشده‌ی سعید توانایی، "جایی شبیه تایگا"

به قدری این ترانه زشت و بد ریخت تنظیم و بازسازی و خوانده شده بود، به قدری بد و ...

پ.ن: اونی که به ما نریده بود، کلاغ کون دریده* بود.

کلاغ کون دریده: شاهکار بینش پژوه

.

... . گفتم بگم که بدونی.

پ.ن: خیلی بیشتر از اینا بود، هر سال داره کمتر می‌شه!

گهواره ی گربه . کورت ونه گات

زمان لرزه . کورت ونه گات

شهر و خانه . ناتالیا گینزبورگ

نامه های غلامحسین ساعدی به طاهره ....

چشم های سیمونه . گراتزیا دلددا

قلابی . رومن گاری

کجا ممکن است پیدایش کنم . هاروکی موراکامی

زنی با چکمه ی ساق بلند سبز . مرتضی کربلایی لو

راضی هستم. گفتم بگم.

 پ.ن: اسب تک شاخ و فتحعلی شاه و پیدا کنید ارتباط ارزش های فرهنگی این ها را باهم در حد چهارراه بزرگترین کلان شهر مذهبی دنیا (چهارراه خیام)

مراقب من باش / همه ی گلوله ها را از اطرافم جمع کن / چیزهای برنده در دسترسم نباشد / نگذار کفش بنددار بخرم / کنار دریا یا روی کوه من را تنها نگذار / مرافب من باش .

دوستت دارم . عزیزم

دو هفته قبل مقابل در همیشه باز آپارتمانش صدایم زد و گفت: برام سیب بخر مادر جان. اما من پیچوندمش گفتم ماشین منتظرمه و شب که برگردم براش می خرم. اما هیچ وقت نخریدم ... حالا هم که مرده دیگه .

واســـه جذب ِ طبیــــعت شدن باس اول ناپدید شد. تو خاصــیت ناپدید شـــدن نداری.

پ.ن1: این جملات بالا در کامنت های خصوصی ام بود، وقتی خوندمشون درست شبیه وحی بودند. خیلی حال کردم، البته لحن فرشته ای که وحی می کند کمی شبیه ناصر ملک مطیعی است اما خوب فرشته ها را دیگه من انتخاب نمی کنم که برام وحی بیاورند!

پ.ن2: http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%88%D8%AD%DB%8C

امروز در قطار با یک نابغه ملاقات کردم

تقریبن شش ساله

کنارم نشسته بود

همان طور که قطار در امتداد ساحل حرکت می کرد

اقیانوس را دیدیم

او به من نگاه کرد و گفت

"اصلن قشنگ نیست"

و من اولین بار بود که این را می فهمیدم

چارلز بوکوفسکی / از کتاب سوختن در آب غرق شدن در آتش / گزیده اشعار / ترجمه ی پیمان خاکسار / نشر چشمه

...

"کاغذها، گذرنامه، خدمت سربازی، می دونید، می خوان پاسپورتم رو پس بگیرن. همیشه می خوان یک چیزی از آدم بگیرن، آدمو دوباره گیر بندازن. یه روز از پیست kirschin پایین میومدم. بی خیال. یهو یه نفر کرنومتر به دست نگهم داشت که: "من شما رو نمی شناسم؟" براش قسم خوردم که نه، عوضی گرفته. گفت: "چه حیف! باید شما را می شناختم. شما این مسیر را از خود kidd هم سریع تر آمدید." بهش گفتم: "والا قصدی نداشتم، از قول من از kidd عذرخواهی کنید." هیچ از نگاه کردنش خوشم نیومد. خیلی تو رویا بود. می فهمی چی می گم؟ از من پرسید: "شما آمریکایی هستید؟" گفتم: "بله، یه خورده هستم." گفت: "خوب پس بیایید مرا ببینید. جای شما در تیم المپیک خالی است. بیایید این کارت من." مایک جونز، مایک جونز بود. می شناسی؟ مربی معروف اسکی. بهش گفتم: "گوش کنید، من با دسته و تیم و از این حرفا مخالفم. جای من اینجور جاها نیست. این جور چیزها به هیچ دردم نمی خوره. فکرش هم مریضم می کنه." گفتم، همیشه می خوان آدمو گیر بندازن. یه جایی هست، اسمش مغولستان خارجیه. به مغولستانش کاری ندارم. از خارجیش خوشم می آد. باید چیز جالبی باشه." خنده ی جس را دوست داشت. حقیقتن دوست داشت.

... .

پ.ن: از کتاب خداحافظ گاری کوپر . ترجمه ی سروش حبیبی . انشارات امیر کبیر . فصل 5 صفحه ی 114

ای ژاله ی خوشگل / ای قلمبه ی قورباغه نشان / مثل این که فردا روز تولد بی برکتتِ / ها؟!

می دونم از این که تولدتو تبریک می گم چقدر خوشحالی / این جور وقتا معمولن آدم یاد خاطرات خوبش می افته که کم هم نیستند / ها؟!  / می دونی که اگه شروع کنیم تموم نمی شه / یه دوستی می گفت :       در سیبری       خاطره های خوب       برف را         آب می کند

اما بی خیال همش / لحظه های روبرو را عشق است

تولدت مبارک ای ژاله ی قورباغه نشان

(عجیب اینکه الان توی این کافی نت داره می خونه : لیلا لیلا لیلا ابرو کمونم لیلا . لیلا لیلا لیلا آروم جونم لیلا . لیلا لیلا لیلا دل نگرونم لیلا . ..... )

---

ژاله (لیلا) خواهر من، سال گذشته در ماه شهریور ناپدید شد. در دورترین خاطرات من، میل ِ شدید ژاله به نبودن بود.

با کمک دوستای خوبم علیرضا کامران و مونا انتخابی سایت شخصی ام را راه انداختم.

http://ivasuomazer.com/

پ.ن: اینم شد اسم. من چه کنم که اینقد اسمم همه گیر هست و فامیل لعنتیم هم بعد از خرداد ۱۳۸۸ به فنا رفت. ها؟ سرچ کردم فقط تا حالا ۵ تا گرافیست با همین اسم و فامیل هست. ای بابا؟ یه یارو برام ایمیل زده که اسمش رضا موسویه و داره یه انجمن درست می کنه از رضا موسوی ها. فکر کن یه روز همشونو یه جا دعوت کنه. توی یک سالن. بعد از رضا موسوی بخواد که بیاد قرآن بخونه. بعد رضا موسوی ها سرود ملی رو بخونن و به پا خیزند. این آدمو دیوانه می کنه. نه؟

پ.ن: بهزاد بلور هم از برنامه ی کوک رادیو بی.بی.سی آمد با گروهش. برنامه ضبط کردند.

*وب لاگش به اندازه ی کامنت هایی که برای من گذاشته جذاب نیست اصلن. کامنت ها را هم از دست ندهید. 

یه جایی یه چیزی خوندم از یکی اشاره ای هم به فروغ فرخزاد کرده بود. حالا اسمش هم جالبه برای خودش  دختر الکی. بعد یه نظر خصوصی براش نوشتم. که الان یادم نیست چی نوشم. منتظرم عمومیش کنه ببینم چی نوشتم که این دختر الکی رو اینقد ناراحت کردم. بعد یه جواب برام اومد که خیلی برام جالب بود و البته کمی هم غمگین و ناامید شدم. البته دلیل خصوصی نظر دادنم رو یادمه  که نمی خواستم دعوای الکی راه بیفته و اینو هم نوشتم. چون از نظر خصوصی خوشم نمی آد. مگر مسئله ی خصوصی ای در کار باشه! حالا:

ببین من نظر کسی رو درباره ی فروغ نپرسیدم
حالا اون گفت . نظرش کاملا جامع بود و عمیق
اصلا هم توهینی در کار نبود
اون زنه
تو که مردی و هیچی حالیت نیست از زن بودن حق نداری این حرفها رو بزنی و پسر خاله بشی
فهمیدی ؟
از همون یه سال پیش که واسه اولین بار اومدم اینجا هم همون قدر برام بدون جذابیت بود که الان
تو که اینقدر از همه ایراد میگیری
بهتر نیست یه کار کنی که خودت بی ایراد باشی ؟؟؟
باور کن این بیشتر جواب میده
فروغ هم توی دوره ی خودش عالی بود
هزاران فروغ دیگه دارن با من زندگی میکنن
زن و مرد همدیگه رو کامل میکنن
نه که شما مردا هیچ احتیاجی به زن ندارید !!!
زرزروی احمق به نظر من کسیه که کس دیگه رو به اینا محکوم میکنه
تو جای اون بودی ؟ مادر بودی ؟ همسر بودی ؟؟؟؟ نه ماه بشری رو توی شکمت رشد دادی که آخرش ازت بگیرنش و حتی حق دیدنش رو از دست بدی ؟؟؟
پس حرف مفت نزن !
این کامنت رو عمومی میذارم
چون برام مهم نیست که دوستای عزیزت که همین که میان کلی ستایشت میکنن چقدر از من عصبانی بشن
من هیچ احساسی نسبت به شماها ندارم
بهتره بدونی از تو هم بد دهن تر و رک ترم . پس وقتی نظرتو راجع به کسی که برام ارزش قائلم نمیپرسم نگو . یا اگر میگی هوا رو داشته باش که زیاده روی نکنی !

حالا مستقیم با خودش حرف می زنم: معلومه عصبانی شدی البته. با این همه علامت سوال و پاراگراف بندی اشتباه که ناشی از فشار دادن دکمه ی اینتر می شه. خدا حفظش کنه این دکمه ی پر مفهوم رو. دوباره که می خونمت بازم برام جالبه. "من هیچ احساسی نسبت به شما ها ندارم" یعنی چی؟ خوب مشکلی نیست فرار هم نبوده داشته باشی. من هم اینجا دوستای لزبین دارم، که هیچ احساسی از اون مدلی که دختر کوچولوی الکی ما فک می کنه نسبت به هم نداریم. ضمنن این امکان بلاگ فا هست که می شه اون پایین درباره ی هر ... هرچیزی نظر گذاشت. توی بخش مدیریت می توني این امکانو حذف کنی که کسی باهات پسرخاله نشه دختر خوبِ الکی. حالا باز اين جمله "نه که شما مردا هیچ احتیاجی به زن ندارین" می تونستی سوال کنی می تونستی بپرسی به جای این همه نوشته که حتمن برات مهم بوده که این همه تایپ کردی و وقت گذاشتی. ببین دختر خوب الکی فروغ که عمه ی من نیست ازش دفاع کنم. اگه بود هم نمي کردم. در ضمن بهتره ابراهیم گلستان و پرویز شاپور رو هم بشناسی و به همسر آقا ابراهیم گلستان به عنوان یه زن - چون دیدم مدافع حقوق زنا هستي - هم فک کني که لابد تمام تایم های عشقبازي فروغ و ابراهیم داشته توی آشپزخونه برای بچه هاش غذا درست می کرده و برای ابراهیم خان گلستان که تشریف ببرن با ماشین کروکی با فروغ عزیزِ شما شعر و داستان بگن و روشنفکر باشن! "پس حرف مفت نزن!" این هم برای خودش جالبه من چه طور تونستم توی حداکثر ۳ جمله حرف مفتی بزنم که این همه جواب  - حرف حساب - لازم داشته. به نظرت حرف مفت یعنی چی؟ دنیا رو به زن و مرد تقسیم نکن دختر الکی - ببخشید ولی اسم دیگه ای ازت ندارم - بعد ممکنه به خاطر این تقسیم بندیت وظایفت تو این دنیا محدود بشه به چند تا کار الکی.

این بهانه ای شد برای من که یه زمانی فروغ می خوندم و هاي های گریه می کردم حالا که دنیا رو و روابطشو بهتر می شناسم بنویسم. فروغ فرخزاد در دسته ی زنان شیفته، قرار می گیره. که معمولن در فرهنگ شرق رشد می کنن و زير مجموعه ی خانواده ی مرد سالار - پدر سالار هستن. تمام جهان بینی و خلاقیت این زنان، از دریچه ی نگاه یه مرد می گذره و بدون داشتن وابستگی - حالا شما بگو عشق - هیچ انگیزه و توانایی ای فی الذات ندارند. و متاسفانه دور و بر ما هم زیادن و وقتی وارد کار هنر می شن تبدیل به یه عاشق پیشه ی زرزرو مي شن که تمام دنیاشون جنسیت هست و تمم خلاقیتشون در همین خلاصه می شه. البته برای رسیدن به اون استقلال وبرابری داشتن چندیدن فروغ برای یه فرهنگ لازمه و راهی نیست انگار. اما بعد از ۵۰ سال از فروغ یه بت ساختن و به این شکل دربارش حرف زدن آدمو نا امید می کنه. جسور بوده. البته. اما این مربوط به حداقل ۴۵ سال پیش می شه. جسارت در ۴۵ سال قبل با الان حتمن مفهومش خیلی فرق کرده. مثل مناظره ی احمدی نژاد که می گفت ما نسبت به قبل از انقلاب خیلی پیشرفت کردیم. قرار هست خودمونو با خودمون مقایسه کنیم؟

* این روزا هم انگار بحث فروغ داغه.

*پ.ن: انگار از کتاب بوف کور است. دیوانه در پاریس خودکشی کرد.

پاریس چهار مدل شهروند دارد:

۱ : شهروندان سیاه پوست که معمولن عرب هستند و از کشورهای شمال آفریقا و حتی جنوب آفریقا مهاجرت کرده اند، که درست مثل بندر عباس و خوزستان و ... خودمان هستند.

۲ : شهروندان زرد پوست، که معمولن می توان پشاپیش دانست که ۹۰ درصد آن ها چینی هستند و اگر نبودند غیر طبیعی بود. تایوان و بنگلادش و مالزی و تایلند و .... مثل همه جای دنیا مردم سر به زیر و ساده و کارگر مسلک هستند.

۳ : دسته سوم شامل هندی، ها افغانی ها، ایرانی ها و آمریکای لاتینی ها می شود که باز بیشترشان برزیلی هستند.

۴: دسته چهارم که به نظر تعدادشان اندک می آید فرانسوی ها هستند. فکر می کنم باید یقه ی هیتلر را گرفت.

پ.ن۱: شرمنده ام به خاطر تفکیک انسان ها به واسطه ی رنگشان.

پ.ن۲: و شرمنده ی دوستان ایرانی تبارِ فارسی زبانِ خارجی* ام هستم اگر باز هم به شهرشان و شهروندانشان اهانت شد

پ.ن۳: خارج: هرجایی به جز ایران و افغانستان - خانه ی همسایه - مرغ همسایه البته این تعریف مربوط به زمان کودکی و نوجوانی و حتی جوانی ماست الان گویا کمی جزئی تر شده است مثلن چین و عراق هم جزو خارج حساب نمی شوند و مستقل شده اند.

1 . boye tonde shash to metro ha

2 . boye gande ye model panire kashki

3 . boye cafe , ghadam be ghadam

4 . boye gohe sag , gole be gole

There is no reason

  Good

can`t Triump

Over Evil

If only Angels

Will

Get Organized

Along The Lines

Of the MAFIA

پ.ن: از كتاب a man without a country نوشته‌ي كورت ونه‌گات . ترجمه‌ي حسين شهرابي

از شب‌هاي پشت ميز كافه -  مشهد 1386 - بي‌شك پاييز

"يه ثانيه، فقط يه ثانيه‌ي ديگه. تو همش درباره‌ي ايگو حرف مي زني {لعنت به اين نيم فاصله هاي احمقانه ي اجباري . ديگه رعايتشون نمي كنم} خداي من، خود مسيح بايد بياد تصميم بگيره چي خودپرستيه و چي نيست. اين دنيا مال خداست رفيق{رفيق اين دنيا مال خدا هم نيست . اينو بايد به اون سيمور لعنتي مي گفتي كه بگه حتي شده به خاطر خانم چاقه بگه} نه مال تو،  آخرش اونه كه بايد بگه چي خودخواهيه و چي نيست. اون اپيكتتوس عزيزت چي؟ يا اميلي ديكينسون عزيزت؟ مي خواي اميليت هر وقت كه احساس مي كنه بايد يه شعر بنويسه، همينطور بنشينه و اينقد دعا بخونه تا اون احساس زشت خودخواهانه برطرف بشه؟ نه، البته كه نمي خواي! ولي دلت مي خواد ايگوي دوستت پروفسور تاپر رو ازش بگيري . اين فرق مي كنه . و شايد هم فرق كنه . شابد فرق كنه . ولي نرو كلن درباره ي ايگو داد و هوار كن . به عقيده ي من، اگه واقعن بخواي بدوني، نصف زشتي هاي دنيا براي اينه كه مردم از ايگوي واقعيشون استفاده نمي كنن . مثلن همين تاپر تو . با توجه به چيزايي كه مي گي، سر هرچي بخواي شرط مي بندم كه اون از چيزي كه داره استفاده مي كنه ، اين كه فكر مي كني ايگوشه، به هيچ وجه ايگوش نيست. بلكه يك قابليت كوچيك تر و كمتر اساسيه . خداي من ، تو اينقد تو مدرسه بودي كه قضيه رو بدوني . يك معلم مدرسه ي بي لياقت رو - يا در اين مورد، يك استاد دانشگاه رو - پوستش رو بكن، نصف اوقات زير پوستش يه ميكانيك درجه يك يا يه بناي ماهر پيدا مي كني . به عنوان مثال، لوساژ - دوست من، كارفرماي من، گل سرخ خيابان مديسون. {چقد ورورور پشت هم حرف زدي جروم . ببين رفيق ما حالا اونقدا هم كه فك كني خر نيستيم . سال 2010 شده رفيق . فكرشم نمي كردي تا حالا زنده بموني نه؟ حالا بگو  خر فهممون كن . بگو رفيق} فك مي كني ايگوش اونو به تلويزيون آورد؟ هيچ ربطي به ايگوش نداشت . اون ديگه ايگو نداره - اگه قبلن داشته - حالا اون سرگرمي داره . حداقل سه جور سرگرمي داره كه من ازش باخبرم . و همشون به يه كارگاه ده هزار دلاري توي زيرزمينش مربوط مي شه . {مطمئن بودم الان مي خواي تمام اون زيرزمين لعنتي آقاي لوساژ رو توضيح بده توي 4 تا پاراگراف اضافي . حالا ...} كه پر از گيره و وسايل برقيه و خدا مي دونه ديگه چه چيزايي كه اونجا پيدا نمي شه . كسي كه واقعن از ايگوش ، از ايگوي واقعيش استفاده مي كنه ، ديگه وقتي براي سرگرمي نداره ." زويي ناگهان حرفش را قطع كرد . هنوز با چشمان بسته دراز كشيده بود و انگشتانش كاملن محكم روي سينه اش جلوي پيراهنش، در هم قلاب شده بودند . ولي حالا حالت آزردگي فكورانه اي به چهره اش داده بود - حالتي كه ، ظاهرن ، حاكي از انتقاد از خود بود. گفت: " سرگرمي . چي شد سر از سرگرمي درآوردم؟!" چند لحظه بي حركت ماند. ...

پ.ن1: كسي كه واقعن از ايگوش ، از ايگوي واقعيش استفاده مي كنه ، ديگه وقتي براي سرگرمي نداره

پ.ن2: سرگرمي . چي شد سر از سرگرمي درآوردم؟!"

پ.ن3: همه اش از كتاب فراني و زويي به نشاني پست قبلي . شناسنامه ي همين كتاب

پ.ن4: جملات داخل {اينها} از خودم است . اين قدر كه حق داشتم حداقل در صفحه ي خيالي خودم در دنياي خيالي!

ببين آقاي سالينجر هنوز يك دقيقه ، به جان تو يك دقيقه نگذشته كه مطلب را گذاشته ام اين نظر برايش فرستاده شد . اسم فرستنده هم اگر برايت جالب باشد آقا يا خانم واقف هست .  خدمت شما رفيق: